زيرا تو خود خدايي

كافيست باور كني

تو قطره اي و او دريا

قطره اي كه به دريا پيوندد درياست

كافيست باور كني

روحي كه تنت با خود مي كشد

بخشي از خداست

با روحت ، نه با جسمت به خواسته هايت مي رسي 

خدا را در تنت جاري ساز

به سان خون در رگهايت

به سان اكسيژن در سلولهايت

او را در جاي جاي بدنت احساس كن 

احساس نابي را خواهي چشيد 

خواهي ديد سبك بالي و آسوده خاطري چه طعمي دارد 

خواهي ديد ديوارها تبديل به در 

و ابرهاي تيره ي زندگي كنار خواهند رفت 

خواهي ديد آسمان زندگي آبي و آفتابيست 

خواهي ديد آسمان شبت ستاره باران و مهتابيست 

دستت را دراز كن و ستاره ها را بچين 

خورشيد به دستور تو زنده است

ابرها به اراده تو در حركتند

زيرا تو در آغوش خداوندي

خواهي ديد كه زندگي زيباست

خيلي زيبا

كافيست زيبا زندگي كردن را با حضور او بياموزي